انسان متوجه

انسان متوجه

خوشحالم که هر روز یکی از گرداب افتادگان استمنا دستی از این گرداب بیرون می آورد و کمک می طلبد. درسته که وبلاگ زدن دلیل بر ترک کردن نیست اما برای من مهمترین قدم بود. در واقع حکم یه تعهد به خودم و دوستانم را داشت. وقتی وبلاگ جدیدی در مورد ترک رو میبینم یه حس خوشحالی بهم دست میده که یه نفر دیگه هم می خواد خودشو از اون زندگی رو به زوال نجات بده. از دوستان عزیزم خواهش میکنم به این کار ادامه بدین.

 به دوستانی که تازه پا به این جاده پاک و پر پیچ و خم گذاشتن خوش آمد میگم:

http://deleporgham.blogfa.com/      تارک

 

http://khastehazjag.blogfa.com/     محمد علی

 

http://mobarezenafs.blogfa.com/    رها 

 

http://www.tarkemarg.blogfa.com/   سینا

 

http://www.ilikelife.blogfa.com/   Mr life

 

در آخر این شعر امیدبخش رو تقدیم میکنم به همسفران امیدوار تازه به ما پیوسته..

بازکن بال و پرت را ای پرنده
ترس پرواز تو را می فهمم
راز چشمان پریشان تو را می دانم
جرأتی داشته باش، تا افق راهی نیست
تپش قلب تو را می شنوم
شعر پرواز تو را می خوانم
باز کن بال و پرت را و به فردا بنگر
من از امروز رهایی تو را میبینم